

زکری اکرز
بیوگرافی
تینو آناند با نام اصلی «ویرِندِر راج آناند» کارگردان، بازیگر، فیلمنامهنویس و تهیهکنندهٔ هندی است که ۱۲ اکتبر ۱۹۴۵ در بمبئیِ هند به دنیا آمد. او فرزند نویسندهٔ نامدار سینمای هند «ایندر راج آناند» و برادر «بیتّو آناند» (تهیهکننده) است و در خانوادهای سینمایی رشد کرد؛ «سیدارت آناند» (کارگردان نسل جدید) خواهرزادهٔ او و «مکول آناند» (کارگردان) پسرعمویش است. تینو با «شهناز»، دختر کمدین شناختهشدهٔ قدیمی «آغا»، ازدواج کرده است.
آناند پس از تحصیل در «مِیو کالج»، بهواسطهٔ دوستی پدرش با «ساتیاجیت رای» به کلکته رفت و بهمدت چند سال دستیار این فیلمساز افسانهای شد؛ تجربهای که در شکلگیری نگاه حرفهایاش نقشی تعیینکننده داشت. او در آثار مهم رای از جمله «گوپی گینه باگه باینه» (۱۹۶۹)، «آرانیر دین راتری» (۱۹۷۰)، «پراتیدواندی» (۱۹۷۰)، «سیمابادها» (۱۹۷۱) و «آشانی سانکِت» (۱۹۷۳) بهعنوان دستیار کارگردان فعالیت کرد. خودِ آناند بعدها روایت کرده که حتی نقش خود در فیلم «هفت هندوستانی» را واگذار کرد تا شاگردیِ رای را از دست ندهد؛ نقشی که نهایتاً به «آمیتاب باچان» رسید و آغاز مسیر ستاره شدن او شد.
تینو آناند سپس به کارگردانی در بالیوود روی آورد و با مجموعهای از فیلمهای جریانساز شناخته شد: «کالیا» (۱۹۸۱) و «شاهنشاه» (۱۹۸۸) از همکاریهای پرطرفدار او با آمیتاب باچاناند و «من آزاد هستم» (۱۹۸۹) و «میجر صاحب» (۱۹۹۸) دیگر آثار شاخص کارنامهٔ کارگردانیاش بهشمار میآیند. در کنار کارگردانی، او بازیگری پرتکاپو و پرکار هم بوده و طی دههها در دهها فیلم هندی (و چند اثر تامیلی و تلگویی) ظاهر شده است؛ از جمله در سالهای اخیر نیز با نقشهایی در آثار پرفروش حضور داشته است.
از حاشیههای مشهور زندگی حرفهای او، خاطرهٔ «پیشنهاد ۵۰۰۰ روپیهای» به آمیتاب باچان برای بازی در «هفت هندوستانی» است که خودِ آناند بارها تعریف کرده و در رسانهها بازتاب یافته؛ روایتی که جایگاه او را نهفقط بهعنوان کارگردان و بازیگر، بلکه بهعنوان شاهد و کنشگر دورانی مهم در تاریخ سینمای هند برجسته میکند.
