دایان کیتن

دایان کیتن، بازیگر، کارگردان  آمریکایی و برندهٔ جایزهٔ اسکار است،اولین نقش مهم او نقش «کی آدامز» در فیلم پدرخوانده بود. و در سری فیلم‌های سینمایی «پدرخوانده» فعالیت داشته است و در سال ۱۹۷۷ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برای فیلم آنی هال از آن خود کرد.

در سال 1977، او از تصویر کمدی خود جدا شد تا در فیلم هیجان انگیز به دنبال آقای گودبار (1977) ظاهر شود که نامزدی گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. در همان سالی بود که او در نقش آنی هال (1977) که به‌عنوان بهترین بازی او شناخته می‌شد ظاهر شد، که آلن آن را به‌طور خاص برای او نوشت (نام خانوادگی اصلی او هال و نام مستعارش آنی است). چه تاثیری گذاشت او برنده اسکار و جایزه بریتانیا برای بهترین بازیگر زن شد و آلن برنده جایزه کارگردانان از DGA شد. او یک روند مد را با لباس های تک جنسیت خود آغاز کرد و دختر پوستر بسیاری از مردان جوان بود. رفتار و گفتار ناهنجار او تقریباً به یک جنون ملی تبدیل شد. اما سوالی که پرسیده می شد این بود: "آیا او فقط یک سبک وزن است که خودش بازی می کند یا عمق بیشتری در شخصیت او وجود دارد؟" به هر دلیلی، او در دو سال بعد فقط در یک فیلم در سال ظاهر شد و آن فیلم‌ها از آلن بودند. هنگامی که آنها از هم جدا شدند، او بعداً با وارن بیتی درگیر شد و در فیلم او Reds (1981) در نقش روزنامه نگار زن غیرمتعارف لوئیز برایانت ظاهر شد. او برای بازی خود نامزدی جایزه اسکار و گلدن گلوب را دریافت کرد. در بقیه دهه 1980 او به ندرت در فیلم ظاهر شد، اما در سه مورد از آنها نامزدی دریافت کرد. او در تلاش برای شکستن تایپ‌نویسی که در آن افتاده بود، نقش زنی گیج و تا حدی ساده لوح را بر عهده گرفت که در فیلم The Little Drummer Girl (1984) با تروریست‌های خاورمیانه درگیر می‌شود. دایان برای جبران کمبود کار در سینما، کارگردانی را آغاز کرد. او فیلم مستند Heaven (1987) و همچنین چند موزیک ویدیو را کارگردانی کرد. او برای تلویزیون اپیزودی از محبوب اما عجیب توئین پیکس (1990) را کارگردانی کرد.

در دهه 1990، او شروع به دریافت نقش های بالغ تری کرد، اگرچه او نقش کی کورلئونه را در سومین حماسه «پدرخوانده»، پدرخوانده قسمت سوم (1990) تکرار کرد. او به عنوان همسر استیو مارتین در فیلم موفق پدر عروس (1991) و بار دیگر در قسمت دوم پدر عروس (1995) ظاهر شد. در سال 1993 او یک بار دیگر با وودی آلن در فیلم رمز و راز قتل منهتن (1993) همبازی شد که مورد استقبال قرار گرفت. او در سال 1995 برای قهرمانان بدون صدا (1995) نمرات بالایی دریافت کرد.