جولیا رابرتس

او جوایز مختلفی از قبیل یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ فیلم بفتا و یک جایزهٔ گلدن گلوب کسب کرده‌است.

رابرتس در اوایل فعالیتش با حضور در فیلم‌های میستیک پیتزا (۱۹۸۸) و ماگنولیاهای فولادی (۱۹۸۹) به موفقیتی غیرمنتظره دست یافت و با بازی در نقش اصلی کمدی عاشقانهٔ زن زیبا (۱۹۹۰) خود را به عنوان یکی از بازیگران نقش اول معرفی کرد. او در دههٔ ۱۹۹۰ در فیلم‌های از لحاظ تجاری موفق عروسی بهترین دوست من (۱۹۹۷)، ناتینگ هیل (۱۹۹۹) و عروس فراری (۱۹۹۹) به ایفای نقش پرداخت. او برای بازی در فیلم زندگی‌نامه‌ای ارین براکویچ (۲۰۰۰) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد. او در دههٔ بعد با بازی در یازده یار اوشن (۲۰۰۱)، جنگ چارلی ویلسون (۲۰۰۷)، روز والنتاین (۲۰۱۰)، بخور عبادت کن عشق بورز (۲۰۱۰)، آگوست: اوسیج کانتی (۲۰۱۳؛ که برایش نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد) و اعجوبه (۲۰۱۷) به موفقیت بیشتری رسید. نقش‌آفرینی او در فیلم تلویزیونی قلب طبیعی (۲۰۱۴) از شبکهٔ اچ‌بی‌او برایش نامزدی جایزهٔ امی ساعات پربیننده را به همراه داشت.

رابرتس در اکثریت دههٔ ۱۹۹۰ و همچنین نیمهٔ اول دههٔ ۲۰۰۰ دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن جهان بود. دستمزد او برای زن زیبا (۱۹۹۰) ۳۰۰٫۰۰۰ دلار بود، در حالی که برای بازی در لبخند مونا لیزا (۲۰۰۳) دستمزد بی‌سابقهٔ ۲۵ میلیون دلاری دریافت کرد. دارایی خالص رابرتس تا سال ۲۰۲۰ حدود ۲۵۰ میلیون دلار برآورد شده‌است. مجلهٔ پیپل او را پنج بار به عنوان زیباترین زن جهان یاد کرده‌است.